مدیریت اورژانسی شوک آنافیلاکسی: چرا اپی‌نفرین عضلانی در ران جایگزینی ندارد؟
خلاصه بالینی: تفاوت حیاتی غلظت ۱:۱۰۰۰ عضلانی و ۱:۱۰۰۰۰ وریدی و خطای مرگبار تزریق وریدی آدرنالین رقیق‌نشده.
در بیمار دچار آنافیلاکسی (کهیر یا تورم مخاط همراه با تنگی نفس، استریدور یا افت فشار خون)، بلافاصله ۰.۳ تا ۰.۵ میلی‌گرم (معادل ۰.۳ تا ۰.۵ سی‌سی از آمپول ۱ میلی‌گرم در ۱ سی‌سی با غلظت ۱:۱۰۰۰ بدون رقیق‌سازی) به صورت عضلانی عمیق (IM) در عضله واستوس لترالیس (سطح قدامی-خارجی ران) تزریق می‌شود. تزریق وریدی مستقیم آمپول ۱:۱۰۰۰ در بیمار دارای نبض می‌تواند باعث کریز فشار خون، خونریزی مغزی و فیبریلاسیون بطنی کشنده (Kounis Syndrome / VF) شود! هیدروکورتیزون و کلرفنیرامین شروع اثر تأخیری دارند و فقط از واکنش دوفازی جلوگیری می‌کنند.